Τα Βερβενα

Τα Βερβενα (108)

Υποκατηγορίες

Πολιτιστικά

Πολιτιστικά (30)

Σύλλογοι Βερβένων:

 «Αθλητικός Σύλλογος Βερβένων – ‘ΣΦΕΑ Ηρακλής’»

«Σύλλογος του ‘Γένους Βερβενιωτών’»

«Σύλλογος ‘Γονέων Δημ.Σχολείου Βερβένων’»

«Μορφωτικός και Φυσιολατρικός Σύλλογος Βερβένων – ‘Κνακεάτις Αρτεμις’»

«Μορφωτικός Σύλλογος Κάτω Βερβένων – ‘Ομόνοια’»

«Σύλλογος ‘Πατριωτών και Φίλων Βερβένων’»

 

*Αναλυτικά στοιχεία στις επιμέρους υποκατηγορίες ( όπου είναι διαθέσιμα, λόγω υπολειτουργίας των συλλόγων)

Προβολή άρθρων...
Λοιπά Γεγονότα

Λοιπά Γεγονότα (5)

Κοινωνικά θέματα και ειδήσεις όπως μας ανακοινώνονται από τους αναγνώστες μας.

Προβολή άρθρων...
Επιστολες Κολοκοτρώνη

Επιστολες Κολοκοτρώνη (5)

Επιστολές Κολοκοτρώνη από τα Βέρβενα.

 

Ο Πατριώτης * Ο Γέρος του Μωριά * The Great Greek Patriot * Kolokotronis

"Ο Γέρος του Μωριά" - Αγαλμα στην Πλατεία 25ης Μαρτίου στην Κω

( επί την συμβολή των οδών 25ης Μαρτίου και 31ης Μαρτίου, 250μ από την κεντρική πλατεία.

Προσφορά του Συλλόγου Πελλοπονησίων στον Δημο της Κω ( Δημαρχία Γ.Κυρίτση 25/3/2010 Αποκαλυπτήρια)

Προβολή άρθρων...
"Κνακεάτις 'Αρτεμις"

"Κνακεάτις 'Αρτεμις" (8)

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΒΕΡΒΕΝΩΝ 

“Η ΚΝΑΚΕΑΤΙΣ ΑΡΤΕΜΙΣ”

 

Ετος Ιδρυσης 1973

 

Ιδρύθηκε το 1973 με έδρα τα Βέρβενα Αρκαδίας με την παραπάνω ονομασία.

Βάσει του καταστατικού οι σκοποί του συλλόγου είναι :

Η εξύψωση του μορφωτικού, πνευματικού και ηθικού επιπέδου των νέων των Βερβένων.

Η προώθηση και εκτέλεση, με κάθε νόμιμο μέσο, διαφόρων έργων προς όφελος του χωριού.

Η καλλιέργεια με διάφορες εκδηλώσεις της αγάπης και του ενδιαφέροντος των μελών για το χωριό και το περιβάλλον.

 

Ο σύλλογος επιδιώκει: την συνεργασία με την εις την Αμερική Αδελφότητα Βερβενιωτών, το τοπικό συμβούλιο, τα συναφή Ελληνικά σωματεία και συλλόγους.

Την ίδρυση πνευματικού κέντρου, βιβλιοθήκης και Λαογραφικού Μουσείου.

Την συγκέντρωση λαογραφικού, ιστορικού και Αρχ/κού υλικού σχετικού με τα Βέρβενα και την ευρύτερη περιοχή για τη συγγραφή και έκδοση βιβλίου.

Την συντήρηση των ιστορικών και Αρχ/κων χώρων και μνημείων.

Για τους παραπάνω σκοπούς διοργανώνονται : 

Διαλέξεις, ομιλίες, προβολή μορφωτικών κινηματογραφικών ταινιών, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ( καλλιτεχνικών και  επιστημονικών θεμάτων), εκδρομές, εορτές, καθώς και δημοσίευση θεμάτων συναφών προς τους σκοπούς του Συλλόγου και γενικά με κάθε νόμιμο τρόπο που κρίνεται κατάλληλος, ανάπτυξη και προαγωγή των σκοπών του Συλλόγου.

Οι πόροι του Συλλόγου είναι:

1) Το δικαίωμα εγγραφής και οι συνδρομές των μελών,

2) Οι εισπράξεις από εορτές, δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίες,

3)κάθε άλλης φύσης καταβολές ιδιωτών ή επιχειρήσεων καθώς και οι μετά από αίτηση του Συλλόγου επιχορηγήσεις που δίνονται από την Πολιτεία, και γενικά κάθε έσοδο που αποκτάται από το Σύλλογο νόμιμα..

Τα παραπάνω είναι μια αναφορά για την ταυτότητα του συλλόγου μας ώστε να γνωστοποιηθεί στους απανταχού Βερβενιώτες, που έχουν πρόσβαση στη φιλόξενη ιστοσελίδα VERVENA.NET.

Παράλληλα στην ιστοσελίδα θα αναρτηθεί  και φόρμα για εγγραφή νέων μελών για όσους το επιθυμούν.

Ελπίζουμε η επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας να πολλαπλασιαστεί και να αποτελέσει αφετηρία για όλους τους Βερβενιώτες που θα θέλουν να μοιραστούν σκέψεις, ιδέες αλλά και νέα που αφορούν το χωριό.  

 

Σύντομα θα επακολουθήσει και δεύτερη αναφορά στο ιστορικό του Συλλόγου με τις δραστηριότητες, εκδηλώσεις και ενέργειες που έχουν πραγματοποιηθεί από την ημέρα που ιδρύθηκε μέχρι σήμερα.

 

Ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία

 

Για το Δ.Σ. του Συλλόγου

 

Πρόεδρος:  Βασίλης Ι.Γαλάνης

Αντιπρόεδρος: Στέλιος Χ. Γκαύρος 

Γραμματέας: Φωτεινή Π. Καρκούλη

Ταμίας: Γαρυφαλλιά Κοσκινά

Μελος: Ιωάννης Μούγιος

Προβολή άρθρων...
Οικοκυρική Σχολή Βερβένων

Οικοκυρική Σχολή Βερβένων (5)

Οικοκυρική Σχολή Βερβένων Δεκαετία '60. Αποστολή Στοιχείων Χριστίνα Κούβαλη - ΚαπράνουΑφιέρωμα: Στοιχεία για τη λειτουργία της Οικοκυρικής Σχολής, πρακτικά  και αποδείξεις πληρωμών των 8 χρόνων που λειτούργησε η σχολή, μερικές φωτογραφίες ( αναφορά στα πρόσωπα των φωτογραφιών) απο εκθέσεις και εκδρομές της οικοκυρικής σχολής. Περιγραφή ή και εκτενή αναφορά.  Τα στοιχεία συγκέντρωσε από την κυρία Βασιλική Μάμαλη που ήταν υπεύθυνη για την λειτουργία της σχολής τα περισσότερα χρόνια, η Χριστίνα Κούβαλη - Καπράνου που μας τα έστειλε!

Τα Βέρβενα.Νετ την ευχαριστούν γιά την συμβολή της!

Προβολή άρθρων...
"Σύλλογος Πατριωτών & Φίλων Βερβένων"

"Σύλλογος Πατριωτών & Φίλων Βερβένων" (12)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ  ΚΑΙ  ΦΙΛΩΝ ΒΕΡΒΕΝΩΝ

Είναι επιτακτική ανάγκη να ενεργοποιήσουμε πάλι το σύλλογο και να παροτρύνουμε τα νέα παιδιά να δείξουν την αγάπη τους  για το χωριό μας ,ανανεώνοντας το σύλλογο, τώρα που εκδηλώνεται η γενική προσπάθεια των Βερβενιωτών για την ανάπτυξη και προβολή του χωριού μας . Όλοι πρέπει να είμαστε παρόντες όταν ορίσουμε τη γενική συνέλευση του συλλόγου.

    Σ’αυτή τη φιλόξενη γωνιά του vervena.net, θα παρουσιάζουμε τις δραστηριότητές μας και κάθε τι που έχει σχέση με το χωριό μας.  

    Προσεχώς θα παρουσιάσουμε  πληροφορίες σχετικές με την ιστορία του συλλόγου μας και τους σκοπούς του.                                 

     Το Δ.Σ. του συλλόγου.

Προβολή άρθρων...
Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010 17:40

Αφιέρωμα στον Λαϊκό Γλύπτη Κων.Η.Γκαύρο

Γράφτηκε από

Τα Βέρβενα.Νετ με ιδιαίτερη συγκίνηση παρουσιάζουν μιά δημοσίευση (μελέτη) και μιά παρουσίαση των έργων του (φωτογραφικό υλικό)   γιά τον Λαϊκό Γλύπτη Κων.Η.Γκαύρο στις αντίστοιχες κατηγορίες. 

Είναι μιά παρουσίαση της  Δημοσίευσης του Παν.Β. Φάκλαρη (Καθ. Αρχαιολογίας ΑΠΘ) σε "ΣΥΝΔΕΙΠΝΟΝ", τιμητικός τόμος στον καθ. Δ. Σ. Λουκάτο (1988) 285-293.

Σημείωση: Ευχαριστούμε θερμά τον Παν.Β. Φάκλαρη γιά την παραχώρηση προς δημοσίευση του υλικού στα Βέρβενα.Νετ.

Ο Λαικός Γλύπτης Γκαύρος και οι

Ο Λαικός Γλύπτης Γκαύρος και οι "Αέρηδες" του.

Στο Φόντο το Σπίτι του Γλύπτη στα Βέρβενα

* Φωτο Vervena.Net 2010 *

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010 16:25

Γλέντι στον Πρόδρομο στις 28 Αυγούστου

Γράφτηκε από

Συνεπής και εφέτος η εκκλησία διοργανώνει το γλέντι του "Προδρόμου" στο προαύλιο της εκκλησίας.

Στο κλαρίνο ο συντοπίτης μας και γόνος κληρικού Παναγιώτης Αρφάνης.

Στο κλαρίνο ο Παναγιώτης Αρφάνης

Καλή διασκέδαση στους παρευρισκομένους!

Οι Βερβενιώτες

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010 01:00

Εκδρομή 18/8 από "Κνακεάτη Αρτεμη"

Γράφτηκε από τον

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Σύλλογος "Η ΚΝΑΚΕΑΤΙΣ ΑΡΤΕΜΙΣ" διοργανώνει την Τετάρτη 18/8/2010 μονοήμερη εκδρομή στα Καλάβρυτα - Αγια Λαύρα - Μ.Σπήλαιο - Σπήλαια Λιμνών - Πέστροφες - Κλειτορία.
Ωρα αναχώρησης 7 π.μ από Βέρβενα ( Καμάρα ).
Δηλώσεις Συμμετοχής έως και 14/8/2010.
Πληροφορίες: Κοσκινά Γαρυφαλλιά (Τηλ. 2710257305) και Καρκούλη Φωτούλα (Τηλ.6972803815)
Γιά το Δ.Σ

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ   ΕΓΓΡΑΦΑ
του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ   ΦΑΚΛΑΡΗ
Πανεπιστημίου  θεσσαλονίκης
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΑ ΤΟΝ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΥ

( Ρόλος του Βερβενιώτη αγωνιστή Παν.Σκόρδη)


Ελάχιστες και συγκεχυμένες ήταν οι πληροφορίες, που είχαμε μέχρι τώρα, σχετικά με την τύχη του σώματος του μάρτυρα της ελευθερίας Αθανασίου Διάκου. Σύμφωνα με μια άποψη, επειδή το καρφωμένο στη σούβλα σώμα του Διάκου και τα κομμένα κεφάλια των συμπολεμιστών .του, τα οποία είχαν τοποθετηθεί πάνω στην κοπριά ολόγυρα απ' το Διάκο, είχαν αρχίσει να μυρίζουν, αφού ήταν εκτεθειμένα για έξι μέρες, οι Τούρκοι αγγάρεψαν τους Λαμιώτες Κεφάλα και Φαρα-δήμο να ρίξουν το πτώμα του Διάκου και τα κομμένα κεφάλια στο διπλανό ρέμα (Σκατόρεμα) και να τα σκεπάσουν με κοπριές1. Σύμφωνα με μία παράδοση, την οποία παραθέτει ο Λάππας (ό. π. 150 κ.ε.) , το πτώμα του Διάκου το ξέχωσε την άλλη νύχτα κάποιος Έλληνας Λαμιώτης, το έπλυνε, το σαβάνωσε και το έθαψε έξω από κάποιο ερημοκκλήσι στη Λαμία. Όμως, σύμφωνα με τα γραφόμενα του θ. Λάσκαρη, «ότε η Ελλάς έγινεν ελεύθερον βασίλειον το μέρος ηρευνήθη,. αλλ' ουδέν ίχνος ανευρέθη»2. Ο Λάππας (ό. π. 151) πιστεύει ότι η ταφή έγινε στο Σκατόρεμα κι ότι τα οστά του Διάκου χάθηκαν για πάντα.
Στο παραπάνω πρόβλημα ρίχνει αρκετό φως ένα έγγραφο του αγωνιστή Παναγιώτη Σκόρδη απ' τη Βέρβενα της Αρκαδίας3. (περισσότερα στο .pdf αρχείο)

Σημείωση από Vervena.Net:  Θα ακολουθήσουν σε ειδική κατηγορία και άλλες αναφορές γιά τον Σκόρδη καθώς και γιά άλλους αγωνιστές και πρωταγωνιστές της ιστορίας των Βερβένων!

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010 12:12

"H Παναγιά των Βερβένων * 1926"

Γράφτηκε από τον

H Παναγιά ( 25/7/1926 - 25/7/2010 * 84 Χρόνια από τα εγκαίνια)

Το   πρώτο και λαμπρότερο έργο Της ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΒΕΡΒΕΝΩΝ

Φιλοπάτριδες και φίλεργοι νέοι Βερβενιώτες , από τους πρώτους μετανάστες στο Σικάγο των Η.Π.Α που ίδρυσαν την Αδελφότητα, με σκοπό τη βοήθεια προς τη φτωχή τους πατρίδα , το έτος 1906 αποφασίζουν και αρχίζουν να πραγματοποιούν το μεγάλο τους όνειρο. Έχουν πια τη θέληση αλλά και τη δυνατότητα στα χέρια τους για να προχωρήσουν στο στόχο τους. Το πρώτο τους έργο που προγραμματίζεται και αρχίζει να πραγματοποιείται είναι ο ιερός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η γνωστή μας ΠΑΝΑΓΙΑ στα Βέρβενα.

Διάλεξαν μεταξύ πολλών το μεγαλοπρεπέστερο αλλά και το δαπανηρότερο σχέδιο για το ναό της, ίσως όχι από περηφάνια αλλά για εκδίκηση της φτώχεια της πρώτης τους ζωής. Διαπρεπής αρχιτέκτων σχεδίασε ένα ναό νεοβυζαντινού ρυθμού και έχανε τη μελέτη του έργου. Η μεγάλη ιστορία της Αδελφότητας αρχίζει. Τηνιακοί γλύπτες και πελεκητάδες δούλεψαν εκεί 20 χρόνια το Βερβενιώτικο μάρμαρο και από τα χέρια τους βγήκε ένα ΜΝΗΜΕΙΟ , ένας μοναδικός , θαυμάσιος ναός, το στολίδι και η περηφάνια τον χωριού μας. Το 1926 έγιναν τα εγκαίνια του μεγάλου αυτού ναού ο οποίος και παραδόθηκε στην πατρίδα.

( Σημείωση του Vervena.Net: Ευχαριστούμε θερμά τον πατριώτη Βερβενιώτη που μας είχε στείλει το υλικό γιά την ανάρτηση στον ιστότοπο των Βερβένων. Θεωρήσαμε ότι η δημοσίευση είναι επίκαιρη λόγω της επικείμενης γιορτής της Παναγίας.)

( Στο παρακάτω link "H Παναγιά των Βερβένων * 1926" αναπαραγωγής φωτογραφιών με κλικ πανω στην μικρογραφία επιλέγετε την φωτογραφία που θέλετε να δείτε και με κλικ πατώντας επάνω της ανοίγει παράθυρο με την φωτογραφία σε μεγέθυνση. Το παραδοσιακό τραγούδι που ακούγεται είναι το: "Μαρία λέν την Παναγιά", απαιτείται ο flash player plugin και να επιτραπούν τα αναδυόμενα παράθυρα)

Η κασέλα του παπα-Φιλάρετου

Πάνε κιόλας καμιά τριανταριά χρόνια από τότε, που αναζητώντας κειμήλια στη Βέρβενα, ένας βαφτισιμιός του πατέρα μου, μου έδειξε στο κατώι του μια παλιά κασέλα. Σκονισμένη κι αραχνιασμένη, φιλοξενούσε μια νταμιτζάνα ξίδι και κάποια μικροπράγματα. Η παλαιότητά της μου κίνησε το ενδιαφέρον. Τη βγάλαμε αμέσως στην αυλή, την αδειάσαμε και την καθαρίσαμε.

Ένας ξυλόγλυπτος δικέφαλος αετός με ανοιχτές φτερούγες στόλιζε το μέσον της μπροστινής επιφάνειας, πλαισιωμένος από δύο ζευγάρια κυπαρισσάκια. Αυτά ήταν τα κύρια διακοσμητικά θέματα της κατάφορτης από σκαλίσματα κασέλας.

alt

( Η κασέλα του Παπά-Φιλάρετου)

Είχα μπροστά μου το σημαντικότερο έπιπλο του χωριού.Ενθουσιασμένος με το «εύρημά» μου, περιεργάστηκα τις λεπτομέρειές της, μέτρησα και σημείωσα τις διαστάσεις της και τη φωτογράφισα, κατακλύζοντας τον κάτοχό της με ερωτήσεις, θέλοντας να μάθω πώς το ωραίο αυτό έπιπλο έφθασε στο κατώι του. Με πληροφόρησε ότι επρόκειτο για μέρος της προίκας μιας κόρης του παπα-Φιλάρετου, που είχε παντρευτεί σε αυτό το σπίτι, στο οποίο ο ίδιος ήταν σώγαμπρος. Αυτό  ταίριαζε με την αρχική χρονολόγηση στην οποία η μορφή της με είχε οδηγήσει, στην εποχή του Όθωνα. Φαίνεται ότι η κασέλα αυτή ανήκε στην προίκα της συζύγου του παπα-Φιλάρετου, που παντρεύτηκε το 1846.

Μίλησα στον κάτοχό της για τη σημασία της με σκοπό να του τη ζητήσω, αλλά στο τέλος ντράπηκα και δίστασα. Μπορεί να το έπαιρνε για προσβολή αν έβγαζα λεφτά να την πληρώσω, κι άλλωστε είχα δικαίωμα ένα κειμήλιο αυτού του σπιτιού να το απομακρύνω από τον χώρο του, έστω και για να το φυλάξω;

Οι φωτογραφίες εντάχτηκαν στο αρχείο μου, κι όταν αργότερα ο φίλος και συνάδελφος Άρης Τσαραβόπουλος με πληροφόρησε ότι μελετά κασέλες απ’ όλη την Ελλάδα, με χαρά και με καμάρι του παραχώρησα τις φωτογραφίες της θαυμάσιας κασέλας που υπήρχε στο χωριό μου, για να συμπεριληφθούν στη μελέτη του, σίγουρος ότι θα βρίσκονταν στα καλύτερα χέρια και ότι θα αξιοποιηθούν με πολύ καλύτερο τρόπο απ’ ότι εγώ θα μπορούσα να τις αξιοποιήσω.

Ο Άρης προχωρούσε τη μελέτη του και όργωνε μαζεύοντας υλικό απ’ όλη την Ελλάδα. Στην έρευνά του ενέταξε και επισκέψεις σε καταστήματα που πουλούσαν αντίκες, στα οποία κατέληγαν αξιόλογες κασέλες. Σ’ ένα τέτοιο κατάστημα, στην Κηφισιά, βρέθηκε έκπληκτος μπροστά στην κασέλα του παπα-Φιλάρετου! Ρώτησε τον καταστηματάρχη για την προέλευσή της και εκείνος τον βεβαίωσε ότι προέρχεται από τη Βοιωτία! Ο Άρης το αμφισβήτησε και του είπε ότι είναι από την Αρκαδία, αλλά ο ιδιοκτήτης αμετάπειστος επέμενε ότι την είχε αγοράσει από κάποιον που του δήλωσε ως τόπο προελεύσεως τη Βοιωτία και δεν θα είχε λόγο να πει ψέματα. Ανοίγοντας ο Άρης το ντοσιέ που είχε μαζί του με όλες τις φωτογραφίες των κασελών που είχε εντοπίσει, του παρουσίασε τις φωτογραφίες που εκείνο το καλοκαιρινό πρωινό είχα τραβήξει στη Βέρβενα, αφήνοντάς τον άναυδο.

Ποιος ξέρει πόσα χέρια είχε αλλάξει η ωραία κασέλα, από τον γυρολόγο στον οποίο αρχικά την πούλησε ο βαφτισιμιός του πατέρα μου, μέχρι τον άνθρωπο που την πούλησε στο πανάκριβο κατάστημα της Κηφισιάς και πόσους δρόμους είχε κάνει ώστε να ξεχαστεί και η καταγωγή της. Και ποιός ξέρει πόσοι μεσάζοντες τα οικονόμησαν αγοράζοντας και μεταπωλώντας την κασέλα, που ο βαφτισιμιός του πατέρα μου προφανώς πούλησε μόνο για κλάσμα της τελικής αξίας της.

Με τη βεβαιότητα ότι η ανάκτηση της κασέλας με ενδιαφέρει, ο Άρης έσπευσε να μάθει την τιμή της. Όμως το μάτι του εμπόρου είχε ξεχωρίσει ότι επρόκειτο για ένα τόσο ξεχωριστό αντικείμενο, ώστε είχε αποφασίσει να μην την πουλήσει, αλλά να την κρατήσει ως μόνιμο έκθεμα του καταστήματος, το οποίο προφανώς θα προσήλκυε πελατεία.

Κάπως έτσι, η ελληνική ύπαιθρος στερήθηκε τον λαϊκό πλούτο της, με τις εκκαθαρίσεις των κατωγιών. Τα αντικείμενα αυτά, που δεν ήταν πλέον χρηστικά, θεωρούνταν ότι ήταν άχρηστα και έπιαναν τον τόπο. Οι γυρολόγοι τα έπαιρναν είτε έναντι ευτελών χρηματικών ποσών είτε ανταλλάσσοντάς τα με άλλα είδη. Έτσι, μια σαρακοφαγωμένη, αλλά βυζαντινή εικόνα που υπήρχε στη Βέρβενα, ανταλλάχτηκε με μια μεγάλη πλαστική λεκάνη! Το ωραιότερο σαμάρι από τα εκατοντάδες του χωριού, πουλήθηκε σ’ ένα γύφτο μαζί με το μουλάρι και χάθηκε. Ένα ίδιο αποτελεί σήμερα έκθεμα της λαογραφικής συλλογής της βιβλιοθήκης της Δημητσάνας και με δεδομένη την πορεία της κασέλας, καθόλου δεν θα εκπλαγώ αν κάποτε αναζητήσω την προέλευση του εκθέματος της Δημητσάνας και με τη βοήθεια των φωτογραφιών, που ευτυχώς πρόλαβα να τραβήξω, διαπιστώσω ότι το αντικείμενο που περήφανα εκθέτουν οι Δημητσανίτες, το πούλησε κάποιος Βερβενιώτης μαζί με το μουλάρι του.

 Δεν μέμφομαι με τα παραπάνω τον κόσμο, που θέλοντας να ξεκαθαρίσει το νοικοκυριό του από πράγματα που πια δεν ήταν χρήσιμα τα έδωσε με την πρώτη ευκαιρία, κερδίζοντας και λίγα χρήματα ή τα έκαψε στο φούρνο ή απλώς τα πέταξε. Τέτοιες εκκαθαρίσεις θα έχει ο καθένας να διηγηθεί για όλα ανεξαιρέτως τα σπίτια του χωριού, που το καθένα είχε τους δικούς του θησαυρούς και το δικό μου σπίτι δεν αποτελεί εξαίρεση. Με φρίκη θυμάμαι ότι μάνα μου, μετά από μια τέτοια επιχείρηση εκκαθάρισης, έκαψε στο φούρνο όχι μόνο τη σειρά από τα δεκάδες ξύλινα καλαπόδια κάθε μεγέθους και σχήματος που χρονολογούνταν στα 1900 και διατηρούσε ο πατέρας μου ως κατάλοιπα της μεσοπολεμικής επικερδούς καριέρας του ως τσαγκάρη, αλλά και το πλήρες αρχείο που είχε δημιουργήσει με τα πατρόν των ποδιών όλου του χωριού. Επρόκειτο για έναν μεγάλο χαρτονένιο φάκελο, μέσα στον οποίο φυλάσσονταν τα μέτρα των ποδιών των Βερβενιωτών, με ιχνογράφημα του πέλματος και άλλες μετρήσεις. Σε κάθε χαρτονένια σελίδα συναντούσες πατούσες και ονόματα, όπως πρόεδρος Σουραπάςπαπα-Κανάκης ή δάσκαλος Α. Κορομπόκης. Όλα παραδόθηκαν στο φούρνο και αποτεφρώθηκαν!

  Ο κόσμος σπανίως έχει έστω και μια χοντρική εικόνα της αξίας που μπορεί να έχουν αυτά τα «παλιο-πράματα» και δεν αναφέρομαι μόνο στη χρηματική αξία, που είναι και η λιγότερη. Η αξία αυτών των αντικειμένων είναι ότι αποτελούν ένα κεφάλαιο του πολιτιστικού πλούτου του τόπου μας και μας συνδέουν με εποχές, πρόσωπα, γεγονότα και τρόπο ζωής που χάθηκε για πάντα και μόνο μέσω αυτών των καταλοίπων μπορούμε να τα θυμόμαστε και να τα επαναπροσεγγίζουμε. Ας μην συνεχίσουμε αυτή την καταστροφή κι ας περισώσουμε ό,τι έχει απομείνει.

Η Κοινότητα φαντάζομαι ότι μπορεί να συγκεντρώνει και να φυλάσσει κάπου τα αντικείμενα που χωριανοί μας δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κρατήσουν στα σπίτια τους, έτσι ώστε και να σωθούν και να γίνουν κτήμα όλων.

( Σημείωση από Βέρβενα.Νετ: τα Βέρβενα.Νετ κάνουν μία προσπάθεια συλλογής υλικού λαογραφικού σε ψηφιακή μορφή ώστε να παρουσιαστούν τουλάχιστον στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου, γι αυτό και κάθε συμβολή και συνεργασία με φορείς και ιδιώτες προς αυτήν την κατεύθυνση θα είναι πολύτιμη.)

Παναγιώτης Β. Φάκλαρης

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010 01:04

Τα πρώτα σχολεία της Βέρβενας - Παναγιώτης Β. Φάκλαρης

Γράφτηκε από τον

 

Παν.Φακλαρης, Καθηγητης Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ ( φωτό 1994)Τα πρώτα σχολεία της Βέρβενας

Η Βέρβενα, ορεινό κεφαλοχώρι από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, είναι γνωστή κυρίως για τη μεγάλη προσφορά της στον Αγώνα του 1821. Από τους κατοίκους της, κυρίως ποιμένες και αγρότες, ελάχιστοι κατόρθωναν εκείνα τα χρόνια να αποκτήσουν μόρφωση. Αξιομνημόνευτος ανάμεσα σ’ αυτούς, ο Παν. Σκόρδης, που, μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, όταν ξέσπασε η Επανάσταση ήταν γραμματέας του Πασά Ομέρ Βρυώνη και μερίμνησε για την πρέπουσα ταφή του ατιμασμένου σώματος του Αθ. Διάκου. ( Σημείωση από Vervena.Net: Θα γίνει ειδικό αφιέρωμα στον Παν.Σκόρδη στην κατηγορία Αγωνιστές - Πρωταγωνιστές των Βερβένων)
Τον Σεπτέμβριο του 1836, οκτώ μόλις χρόνια μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, οι Βερβενιώτες υπέβαλαν αίτημα προς την «επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Βασιλικής Γραμματείας της Επικρατείας», να λειτουργήσει σχολείο στη Βέρβενα. Το έγγραφο υπογράφει ο Δήμαρχος Γιάννος Αδραχτάς, ο οποίος μεταξύ άλλων γράφει: «Εφροντίσαμεν κατά το παρόν να εύρωμεν αλληλοδιδάσκαλον του Δήμου μας τον κ. Δημήτριον Ιωάν. Κασκαμπόπουλον, κάτοικον του ιδίου Δήμου δια τον διωρισμόν του οποίου παρακαλούμεν να ενεργήση η Σ. Γραμματεία αύτη ως οίδεν, περί δε του διδακτικού καταστήματος, έως να οικοδομήσωμεν εις το ερχόμενον έτος, απεφασίσθη το όπισθεν μέρος της εκκλησίας μας το οποίον και εδιορθώθη». Με άλλο έγγραφό του (10-9-1836) ο Δήμαρχος  ζητά από τη Βασιλική Γραμματεία να στείλει τα αναγκαία βιβλία και αβάκια για ογδόντα μαθητές.
Για τη λειτουργία του σχολείου χρειαζόταν δάσκαλος, χρήματα για την αμοιβή του και ένα κατάλληλο κτίριο. Το πρώτο ζήτημα λύθηκε εύκολα, καθώς τα Βέρβενα είχαν την τύχη να διαθέτουν έναν εξαίρετο και ενθουσιώδη δάσκαλο, τον Δημ. Ι. Κασκαμπόπουλο  (Κασκαμπά), 23 ετών τότε, απόφοιτο του Διδασκαλείου. Η αμοιβή του, 50 δρχ. το μήνα, ορίστηκε να καταβάλλεται κατά το ήμισυ από το Δημόσιο και τον Δήμο της Βέρβενας. Όσο για το κτίριο οι κάτοικοι ανέλαβαν την ανέγερσή του με δική τους δαπάνη και προσωπική εργασία, στο σημείο που βρισκόταν η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Εάν η εκκλησία ήταν ερειπωμένη ή εάν ενσωματώθηκαν στο νέο κτίριο τυχόν σωζόμενα τμήματα των τοίχων της, δεν είναι βέβαιο, αφού η τοιχοδομία φαίνεται ομοιόμορφη και ανήκει στην εποχή ίδρυσης του σχολείου.
Οι εργασίες εξελίχθηκαν με καλό ρυθμό και το 1837, το όνειρο των Βερβενιωτών να προσφέρουν τη δυνατότητα μόρφωσης στα παιδιά τους πραγματοποιήθηκε, καθώς το σχολείο είχε ήδη αποπερατωθεί και λειτούργησε. Σύμφωνα με τα σχολικά μαθητολόγια, το 1839 φοιτούσαν σε αυτό περισσότεροι από 32 μαθητές. Σε έγγραφό του  προς την Β. Διοίκηση Μαντινείας στις 10-11-1839, σχετικά με τις εξαμηνιαίες εξετάσεις που διεξήχθησαν στις 5 Νοεμβρίου, ο δάσκαλος σημειώνει ότι «Οι εξετασθέντες εις την ανάγνωσιν, γραφήν, αριθμητικήν, κατήχησιν, ιεράν ιστορίαν, γεωγραφίαν, ελλ. ιστορίαν και μουσικήν, ευδοκίμησαν κατά το μάλλον ή ήττον δείξαντες τρανώτατα δείγματα προόδου εις ολίγον διάστημα της σπουδής των, μολονότι υπάρχουν πολλαί ελλείψεις του αναγκαιούντος υλικού και άλλων διδακτικών μέσων».
Παρά την αρχικά επιτυχή έκβαση της ίδρυσης και λειτουργίας του σχολείου, μέσα στα ταραγμένα χρόνια των προσπαθειών συγκρότησης του Ελληνικού Κράτους, η κρατική επιμέλεια ήταν ελλιπής και οι αυθαιρεσίες των τοπικών αρχόντων εις βάρος των χωρικών έδιναν και έπαιρναν. Το 1841 το σχολείο της Βέρβενας αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα, καθώς ο τότε Δήμαρχος Ν. Παπαθανασίου (Μαρλαγκούζος) δεν απέδιδε στο δάσκαλο τους μισθούς του, παρακρατώντας του αποδοχές δύο ετών.  Τελικά ο Δήμαρχος αναγκάστηκε να συμμορφωθεί, όταν ο δάσκαλος, απελπισμένος από την αδιαφορία του τότε εκτάκτου επιτρόπου Μαντινείας (Νομάρχη), απευθύνθηκε με επιστολή του στις 22-8-1941, στον βασιλιά Όθωνα.
Το 1849 στο σχολείο της Βέρβενας φοιτούσαν πάνω από 90 μαθητές μεταξύ των οποίων 5 κορίτσια. Με τα χρόνια ο αριθμός των μαθητών όλο και αυξανόταν, φτάνοντας στη δεκαετία του 1880 τους 200. Η Βέρβενα την εποχή αυτή, είχε πάνω από 1600 κατοίκους. Ο δάσκαλος Δ. Κασκαμπόπουλος, έχοντας πια αλλάξει το όνομά του σε Φιλάρετος, είχει γίνει εν τω μεταξύ και ιερέας του χωριού και εξακολουθούσε να διδάσκει μέχρι τα βαθειά του γεράματα. Και ένας άλλος Βερβενιώτης δάσκαλος, ο Κλεομένης Σουραπάς δίδαξε το 1842 στο σχολείο της Βέρβενας.
Με την τόση αύξηση του αριθμού των παιδιών, ήταν επόμενο να δημιουργηθεί έλλειψη χώρου στο σχολείο. Και πάλι οι κάτοικοι προσέφεραν τα απαραίτητα χρήματα και εργασία για την επέκταση του κτιρίου με την προσθήκη μιας ακόμη αίθουσας. Όμως η ανάπτυξη του χωριού δεν σταματάει, οι μαθητές αυξάνονται και συνωστίζονται στις δύο αίθουσες. Έτσι, ανάμεσα στο 1902 και το 1908, με δαπάνη του Κληροδοτήματος Συγγρού και του Δημοσίου, πραγματοποιείται η ανέγερση του νέου σχολείου της Βέρβενας στην περιοχή της Καμάρας, όπου υπήρχε αρκετός ελεύθερος χώρος για το μεγάλο κτίριο και την αυλή του. Το νέο σχολείο λειτούργησε ως τριθέσιο αρρένων, αλλά οι ανάγκες δεν επέτρεψαν την κατάργηση της χρήσης του παλαιού, το οποίο στο εξής λειτούργησε ως διθέσιο σχολείο θηλέων και λέγεται πια Κάτω Σχολείο.Το νέο σχολείο της Βέρβενας ανεγέρθηκε αναμεσα στα έτη 1902 - 1908 με δαπάνη του κληροδοτηματος Συγγρού και του Δημοσίου στην περιοχή της Καμάρας
Ο Βερβενιώτης δάσκαλος Αλέξανδρος Κορομβόκης δίδαξε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο νέο σχολείο (1906-1946), όπως και ο δάσκαλος Γούνης από τα Πηγαδάκια, που ως γαμπρός του Κρητικού εγκαταστάθηκε στη Βέρβενα. Πολλοί είναι οι δάσκαλοι Βερβενιώτες και μη που δίδαξαν σ’ αυτό το σχολείο, δίνοντας τα πρώτα εφόδια στα παιδιά του χωριού, αρκετά από τα οποία διακρίθηκαν στα γράμματα και συνέχισαν τις σπουδές τους.
Η εποχική μετακίνηση των κατοίκων από τα Βέρβενα προς τα χειμαδιά, στο Γιαλό, στα παράλια δηλαδή της Κυνουρίας, από τα Κούτρουφα μέχρι το Ξηροπήγαδο και το Κιβέρι, τους Μύλους και το Σκαφιδάκι της Αργολίδας, που με την αλλαγή της οικονομικής τους βάσης των κατοίκων από την κτηνοτροφία στη γεωργία, από το 1911 και μετά όλο και παρατεινόταν, φτάνοντας τις τελευταίες δεκαετίες σε μόνιμη εγκατάστασή τους στον ευρύτατο αυτό παράλιο χώρο, οδήγησε στην διακοπή της λειτουργίας του σχολείου στη Βέρβενα. Μένουν ωστόσο στο χωριό σε άριστη κατάσταση τα δύο σχολικά κτίρια, να διαιωνίζουν τις μέρες ακμής του χωριού και τους αγώνες των Βερβενιωτών για προκοπή.
 
Παναγιώτης Β. Φάκλαρης
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
 
(To κείμενo, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κυνουρία το 2009. Νομίζω ότι ενδιαφέρει το Vervena.Net. Επισυνάπτω και φωτο του σχολείου από το αρχείο μου.  Ευχαριστώ, Πάνος Φάκλαρης )
Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010 10:15

Συναυλία Νάντιας Καραγιάννη στα Βέρβενα

Γράφτηκε από τον

H Ναντια Καραγιάννη στο Δημοτικό Σχολείο Βερβένων την 16/7/2010 στο Αστρος και ώρα 10.00 μμ.

H Ναντια Καραγιάννη στο Δημοτικό Σχολέιο Βερβένων την 16/7/2010

 

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010 01:00

Πανηγύρι της Αγίας Αννης, 24/7/2010

Γράφτηκε από τον

Μεγάλο παραδοσιακό πανηγύρι θα γίνει το Σάββατο, 24 Ιουλίου, στα Βέρβενα Αρκαδίας, παραμονή της Αγιας

altΆννης, όπου και θα διατεθούν κρέατα και ποτά στο γλέντι που θα κολουθήσει.

Διοργανωτής όπως και κάθε χρόνο ο Αθλητικός Σύλλογος "ΗΡΑΚΛΗΣ ΒΕΡΒΕΝΩΝ".

Θα παίξει κλαρίνο ο Κώστα Κωτσάκης και θα τραγουδήσει η Μαρίνα Παναγιωτοπούλου!

 

Κωστας Κωτσάκης * Κλαρίνο της Αγιάς Αννης στα ΒέρβεναΜαρίνα Παναγιωτοπούλου * Τραγούδι στης Αγίας Αννης στα Βέρβενα

Ευχόμαστε σε όλους καλή διασκέδαση!

 

Στις 24 και 25 Ιουλίου

Τοποθεσία: Άνω Βέρβενα
Πότε: Δευτέρα, 12 Ιουλίου από 4:30 μ.μ. έως 7:30 μ.μ.
Κυριακή, 06 Ιουνίου 2010 19:14

"Γιατροσόφια" με την Βέρβενα

Γράφτηκε από τον

 

Bέρβενα η «μυστηριακή»

Οι Δρυίδες έδιναν ξεχωριστή θέση στη βέρβενα αφού τη θεωρούσαν «ιερή» και έπλεναν τους βωμούς τους με εκχύλισμα από άνθη της.

Οι λαοί της Γαλικίας την αντιμετώπιζαν ως ένα «άγιο» βότανο, που εκτός από τις ιαματικές του ιδιότητες μπορούσε να τους βοηθά να προβλέπουν και τη μοίρα. Στην γηραιά Αλβιόνα ήταν το «βότανο του σταυρού», αφού ασκούσε προστασία από το κακό και έδιωχνε τα μοχθηρά πνεύματα. Αυτός ήταν και ο λόγος που ράντιζαν με ένα κλαράκι της τα σπίτια και τους ανθρώπους που έμεναν σε αυτά.

Η βέρβενα στις μέρες μας αποτελεί ένα εξαίρετο βότανο για τους πόνους στο κεφάλι, τη μέση και την ευκολότερη επούλωση πληγών.

Για τους πονοκεφάλους: 

Χρειάζεστε δύο χούφτες άνθη βέρβενα και ένα λίτρο ξίδι. Τα αφήνετε να βράσουν και εναποθέτετε μια κομπρέσα στο μέτωπο και μία στα νεφρά. 

Για πόνους μέσης: 

Κοπανίζετε δύο μεγάλες χούφτες βότανο και το βράζετε σε λίγο ξίδι για μερικά δευτερόλεπτα. Κάνετε επάλειψη -όσο είναι ακόμη ζεστό- στα σημεία που σας πονούν. 

Για επούλωση πληγών: 

Αναμειγνύετε δύο ασπράδια αυγών σε ένα κουταλάκι του γλυκού αλεύρι σίκαλης και προσθέτετε ψιλοκομμένα φύλλα βέρβενας. Τοποθετείτε το μίγμα στην πληγή μέχρι να κλείσει.

© 2021 Vervena.Net. All Rights Reserved.