V-NEWS
Απεγκλωβισμός Βερβενιωτών εξ'αιτίας χιονοπτωσης: Εγκλωβισμένοι βρίσκονται από τις 31 Ιανουαρίου όπου έπεσαν τα πρώτα Εκλογές Ιουνίου 2012.Αποτελέσματα Αρκαδίας. Αποτελέσματα: Αναγνώστη,δες Εκλογές Ιουνίου 2012, Ζωντανά στα Βέρβενα. Τα αποτελέσματα λεπτό προς λεπτό Εξιχνιάστηκαν κλοπές και διαρρήξεις σε:   Εξιχνιάστηκαν κλοπές και διαρρήξεις σε Kάτω Βέρβενα, Ξηροπήγαδο και Αργολίδα Εξιχνιάστηκε "Ο βοσκός και ο Σύμβουλος": Ο ΒΟΣΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Ένας βοσκός, ενώ έβοσκε τα πρόβατά "Η ζωντανή μετάδοση των αποτελεσμάτων: Όλοκληρώθηκε η αδιάκοπη μετάδοση των αποτελεσμάτων αμέσως μετά τις πρώτες Στις τρεις το μεσημέρι παίρνει:   Στις τρεις το μεσημέρι παίρνει τη διερευνητική εντολή ο Α.Σαμαράς Στη Αναλυτικά οι Σταυροί στην Βόρεια: Αναλυτικά οι Σταυροί στην Βόρεια Κυνουρία - Ευχρηστος Πίνακας με Οι σταυροί προτίμησης στην Αρκαδία: Οι σταυροί προτίμησεις και οι Βουλευτές που μέχρι στιγμής εκλέγονται στην Aναλυτικά αποτελέσματα στο Δήμο Βόρειας: Τα αναλυτικά αποτελέσματα στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας στα 38 από Αποτελέσματα Εκλογών, Οι Βουλευτές Αρκαδίας: Βουλευτές που μέχρι στιγμής εκλέγονται: Από Ν.Δ.- Μία Εδρα σε Αρκαδία Λυκουρέντζος
Κυριακή, 10 Απριλίου 2011 20:33

"Ο Κλέφτης των Ποδηλάτων (Πάσχα 1962)" * Διήγημα

Γράφτηκε από τον

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΤΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ

Του Γιώργου Καπράνου

Απόσπασμα από Διήγημα Γ.Καπράνου:"Ο Κλέφτης των Ποδηλάτων", "... Άνοιξη του 1962 . Διακοπές του Πάσχα. Ξημέρωνε Μεγάλη Παρασκευή. Η καμπάνα  του  Προδρόμου στη Μελιγού χτυπούσε πένθιμα. Το μικρό ραδιόφωνο, δώρο του θείου Τζίμη από την Αμερική στην αδελφή του, τη μάνα μου δηλαδή, μας πλημμύριζε  κι εκείνο με πένθιμη μουσική , ανιαρή. «Αυτή είναι μουσική του ύπνου» ,έλεγε ο πατέρας μου, αλλά  καθώς πέρασαν τα χρόνια έμαθα πως την έλεγαν «κλασική». "

................Άνοιξη του 1962 . Διακοπές του Πάσχα. Ξημέρωνε Μεγάλη Παρασκευή. Η καμπάνα του Προδρόμου στη Μελιγού

χτυπούσε πένθιμα. Το μικρό ραδιόφωνο, δώρο του θείου Τζίμη από την Αμερική στην αδελφή του, τη μάνα μου δηλαδή, μας πλημμύριζε κι εκείνο με πένθιμη μουσική , ανιαρή.

«Αυτή είναι μουσική του ύπνου» ,έλεγε ο πατέρας μου, αλλά καθώς πέρασαν τα χρόνια έμαθα πως την έλεγαν «κλασική».

Εκείνα τα χρόνια συνήθιζαν στα χωριά μας- κι ευτυχώς το έθιμο κρατά μέχρι σήμερα -το πρωινό της Μεγάλης Παρασκευής, να περνούν από κάθε σπίτι τα μικρά παιδιά του σχολείου, σε μικρές και μεγάλες συντροφιές, αγόρια και κορίτσια και να μαζεύουν λουλούδια από τους κήπους και αγριολούλουδα από τους αγρούς. Γέμιζαν τα ψάθινα πανέρια για να στολίσουν οι μεγάλες γυναίκες με τη σειρά τους ,με μοναδική τέχνη τον Επιτάφιο. Εκείνη την ημέρα ,ακολούθησα κι εγώ την συντροφιά της αδερφής μου, μια παρέα πέντε –έξι παιδιών, τα περισσότερα πιο μεγάλα από μένα. Ήταν η πρώτη μου φορά που συμμετείχα στην εξόρμηση για την συγκέντρωση των λουλουδιών και μου άρεσε πάρα πολύ. Οι γυναίκες άνοιγαν τις αυλόπορτες με χαρά, έκοβαν ό,τι καλύτερο είχε ο κήπος τους και το έριχναν στο πανέρι κάνοντας το σταυρό τους.

Φτάσαμε στο σπίτι της κυρα-Νικολέτας του Μαντά. Όταν μπήκαμε στην αυλή το μάτι μου έπεσε σ΄ ένα...... (...η συνέχεια στο .pdf αρχείο)

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011 00:00

"Η Θλιβερή Ιστορία ενός λουλουδιού" * Διήγημα Γ.Καπράνου

Γράφτηκε από τον

 

"Θλιβερή Ιστορία Ενός Λουλουδιού" * Γ.Καπράνος * Αποστολή στα Βερβενα.Νετ 2 /2011

«Πριν πολλά πολλά  χρόνια ,γιέ μου, η οικογένεια του γερο-Χαλκούτσου*  μαζεύτηκε γύρω από το τραπέζι, να γιορτάσει το τέλος του θερισμού, τρώγοντας το αγαπημένο τους γλυκό, το χαλβά. Ενώ είχαν τελειώσει και γελούσαν με διάφορες ιστορίες, λέει ο πατέρας:

-Να φύγουν τα μικρά παιδιά και να μείνει η μάνα σας με τη μεγάλη μας κόρη .Θέλω να κουβεντιάσουμε κάτι πολύ σοβαρό.

Η μεγάλη τους κόρη, ήταν από εκείνα τα κορίτσια......(η συνέχεια σε .pdf )

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011 12:37

"Αντί Μνημοσύνου στον Αξέχαστο συνάδελφο-ποίημα" * Κ.Καραματζιάνης

Γράφτηκε από τον

Αντί Μνημοσύνου στον Αξέχαστο συνάδελφο ΤΑΚΗ ΚΩΝ. ΜΑΚΡΗ 

"Αντί Μνημοσύνου στον Αξέχαστο συνάδελφο Τάκη Κων.Μακρή" * Κων/νος Δ.Καραματζιάνης Εκπαιδευτικός

ΤΑΚΗ σου εγραψα το παρακάτω ποίημα: 

 

 Φθινόπωρο εδιάλεξε

ο χάρος να σε πάρει,

τότε π’ανοίγουν τα σχολειά

και πέφτουνε τα φύλλα. 

 

Αδικα περιμέναμε

Όλοι εις το σχολείο

Και η χρυσή γυναίκα σου,

Εις το νοσοκομείο.

 

Ο΄θτε καφέ δεν σ’άφησε

Στο σπίτι σου να πιείς

Και την καρδιά σου χτύπησε

Από το πρωί νωρίς.

 

Κακό μαντάτο έφθασε

Σαν νάτανε ΤΣΟΥΝΑΜΙ

Και τις καρδιές μας ράγισε

Λες και ήταν από χράμι

 

Ο Τάκης πάει έφυγε

Το τρομερό λιοντάρι

Κι ο χάροντας δεν ηθέλησε

Ούτε οβολό να πάρει!

 

Στον Αχέροντα τον οδήγησαν

Στην Αχερουσία λίμνη,

Οι μελανές οι ΚΗΡΕΣ

Θεότητες, πουν’της νυχτός

Και εκεί του μαύρου Έλους.

 

Να’σαι βρε Τακη μου καλά

Και ελαφρύ το χώμα,

Και το νερό του ποταμού

Κρυστάλλινο να γίνει

Τα βράδια να πηγαίνετε

Να ξεδιψάτε όλοι,

Μαζί και η Δασκάλα μου

Και οι καλοί Γονείς μας.

Εμείς θα σας σκεπτόμαστε

Και πάντα να θυμάσαι ότι:

 

«Τούτη τη γη που την πατούμε,

Όλοι μαζί μέσα θε να  μπούμε»

 

Κων/νος Καραματζιάνης

Συν/χος Εκπαιδευτικός

                             <<Ήσουν πατέρα μου όπως ήθελε ο Θεός

                                 με μια καρδιά γεμάτη καλοσύνη   

                                 γεμάτη από της Χάριτος το Φως

                                 που ευφραίνονταν να ανοίγεται να δίνει,

                                 Ένα συγνώμη θέλω να σου πω

                                  για ό,τι κι αν σε πίκρανα άθελά μου

                                κι ένα γλυκό πατέρα σ’αγαπώ

                                κι ότι θα ζεις για πάντα στην καρδιά μου,

                                Μια χαρμολύπη απλώνεται βαθιά

                               τώρα που ο καιρός πατέρα επέστη

                                γιατί έφυγες ταξίδι μακρινό

                                μα έφυγες με το Χριστός Ανέστη.>>

                               Χριστός Ανέστη γλυκέ μου πατέρα, καλή

                                αντάμωση στην άνω Ιερουσαλήμ…


Το ποίημα το έστειλε το Δ.Σ. του Συλλόγου "Πατριωτών και φίλων Βερβένων", (αποχαιρετισμός του γιού Κ.Ηλ.Τζάλα)

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011 19:35

"Νοσταλγία" * Ποίημα από την Κ.Μ

Γράφτηκε από τον


alt

 

Νοσταλγία

~

Ακούω πουλάκια να λαλούν

στου κήπου τα κλαδάκια

και τα κοτσύφια να πηδούν

σαν τα μικρά παιδάκια.

~

Η φαντασία μου πετά

νοσταλγικά στ' εγγόνια

και η καρδιά μου αναριγά

μες της ιτιάς τα κλώνια.

~

Που 'σαι Κ....

και συ γλυκιά μου Μ...

με τις κουβέντες δίνε μου

πολλά εκατομμύρια.

~

'Ελα να ζωγραφίσουμε 

να πούμε και τραγούδια

Μελαχρινή μου πέρδικα

και κόψε μου λουλούδια.

 

( Σημείωση από Vervena.Net : Από την προσωπική αδημοσίευτη συλλογή αυτοβιογραφικών ποιημάτων της Κ.Μ)

Του Γιώργου Καπράνου

Τάσος  Αντωνίου Οικονόμου (1928—2009) * Γιατρός παθολόγος, υγιεινολόγος και αρχίατρος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Η μητέρα του Μαρία, κόρη του Δημάρχου Βερβένων Δαρβέρη, το γένος Δαρβέρη ,ήταν Βερβενιώτισσα.

Για να γνωρίσουμε τον ποιητή ,δημοσιεύουμε λίγα ποιήματα ελπίζοντας στο μέλλον ,οι σύλλογοι του χωριού να αποφασίσουν την χρηματοδότηση της έκδοσης ολόκληρου του έργου του , εάν το επιθυμεί βέβαια και η οικογένειά του.

 

ΚΟΡΝΙΖΕΣ

Αυτά τα μπαλκόνια κι οι ταράτσες

χωρίς στέγαστρα

παρωπίδες ορθογώνια

μ΄ εμποδίζουν  να βλέπω το δρόμο

και τη βροχή να ποτίζει τη γη

τους ανθρώπους να τρέχουν

τα φύλλα των δέντρων να πέφτουν

ούτε το πάνω ούτε το κάτω

κι ο ουρανός μου είναι σε κορνίζα.


ΜΟΡΦΑΣΜΟΙ

Το πρωί που ξυρίζομαι

κάνω μορφασμούς

μελετώ το πρόσωπό μου

δοκιμάζω τη χωρίστρα μου

πότε πότε καγχάζω

είμαι σοβαρός, αποφασιστικός,

αμείλικτος.

 

Στη δουλειά όμως

έχω όψιν αρνίου επί σφαγήν

πόσο θα ΄θελα το είδωλό μου

να το έτρεμαν οι άνθρωποι.

 

ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ

Ο Ναπολέων πέθανε στο ερημονήσι

τον Μουσολίνι τον κρεμάσανε ανάποδα

ο Χίτλερ έριξε μια στην κεφαλή του

δεν πρόφθασαν να γεράσουν

αλλά μας ταρακούνησαν.

Εμείς προ των πυλών του θανάτου

μετράμε τη χοληστερίνη και τους εστέρες αυτής

μπας και πάρουμε παράταση

και μας ξεχάσουν.

 

ΨΑΜΗΣ

Άκουσα κείνη την ημέρα

που χάσαμε το γάτο μας τον Ψαμή

ένα βουητό,

μια έκρηξη στον καλοκαιρινό ήλιο

ήταν η απελευθέρωση της ψυχής του

πέταξε στον ουρανό

και ταξιδεύει και γυρνά

σε μέρη που εμείς ονειρευόμαστε.

Αγαπητά Vervena.Net, σας στέλνω ένα ποίημα με θέμα την ιστορία της Βέρβενας, το  οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Κυνουρία το 2005. Είναι γραμμένο  από έναν  Βερβενιώτη της διασποράς που θέλει να παραμείνει ανώνυμος, με βάση  προσωπικά του βιώματα και την ιστορία του χωριού όπως του την  έχουν αφηγηθεί. Είναι στην ουσία η "έμμετρη ιστορία των Βερβένων". Το βρίσκω αξιόλογο και νομίζω ότι αξίζει να αναρτηθεί στα Vervena.net.

Σας γράφω ακούγοντας τα τραγούδια της Βέρβενας που έχετε ανεβάσει.

Καλή χρονιά σ' όλους σας!


Βερβενιάς

( Μέρος 1ο - Έμμετρη ιστορία των Βερβένων )

( Επιλεκτικό τμηματικό απόσπασμα) 

Βέρβενα είν’ ο τόπος μου, ψηλά στην Αρκαδία,

χωριό μεγάλο κι όμορφο με ένδοξη ιστορία.

Τα σπίτια του είναι πέτρινα, με μάρμαρο χτισμένα

και τα στενά δρομάκια του με άνθη στολισμένα.

.......Πεζούλες ήταν στο χωριό, όλο περιβολάκια

και από εκεί μαζεύαμε .....

Για την πατρίδα απ’ το χωριό πολλοί ΄ναι σκοτωμένοι,

στη μέση στην πλατεία μας είν’ όλοι τους γραμμένοι.

......

Ο τόπος είναι άγονος μα βγάζει παλικάρια

τους Τούρκους επολέμησαν, σα να ’τανε λιοντάρια.

Θανάσης ο Καράμπελας, ....το άπαρτο το όρος

της Λευτεριάς ανοίχτηκε μεγάλη λεωφόρος.

Βέρβενα είν’ η πατρίδα μου, το λέω και δακρύζω,

τα άγρια λιθάρια της όταν τα αντικρίζω.

 

Διαβάστε ΕΔΩ  όλη την "Βερβενιάδα" ( αρχείο μορφής .pdf) 

 

( Σημείωση από Βερβενιώτες : Θα ήταν ενδιαφέρον να το ακούσουμε - επιλεκτικά στροφές ή στίχους του - και σε μορφή τραγουδιού.

Το τμήμα Επεξεργασίας του υλικού του Βέρβενα.Νετ θα προσπαθήσει να υλοποιήσει την μελοποίηση αυτού του ποιήματος. Αναμένουμε...!)

Please publish modules in offcanvas position.