V-NEWS
Απεγκλωβισμός Βερβενιωτών εξ'αιτίας χιονοπτωσης: Εγκλωβισμένοι βρίσκονται από τις 31 Ιανουαρίου όπου έπεσαν τα πρώτα Εκλογές Ιουνίου 2012.Αποτελέσματα Αρκαδίας. Αποτελέσματα: Αναγνώστη,δες Εκλογές Ιουνίου 2012, Ζωντανά στα Βέρβενα. Τα αποτελέσματα λεπτό προς λεπτό Εξιχνιάστηκαν κλοπές και διαρρήξεις σε:   Εξιχνιάστηκαν κλοπές και διαρρήξεις σε Kάτω Βέρβενα, Ξηροπήγαδο και Αργολίδα Εξιχνιάστηκε "Ο βοσκός και ο Σύμβουλος": Ο ΒΟΣΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Ένας βοσκός, ενώ έβοσκε τα πρόβατά "Η ζωντανή μετάδοση των αποτελεσμάτων: Όλοκληρώθηκε η αδιάκοπη μετάδοση των αποτελεσμάτων αμέσως μετά τις πρώτες Στις τρεις το μεσημέρι παίρνει:   Στις τρεις το μεσημέρι παίρνει τη διερευνητική εντολή ο Α.Σαμαράς Στη Αναλυτικά οι Σταυροί στην Βόρεια: Αναλυτικά οι Σταυροί στην Βόρεια Κυνουρία - Ευχρηστος Πίνακας με Οι σταυροί προτίμησης στην Αρκαδία: Οι σταυροί προτίμησεις και οι Βουλευτές που μέχρι στιγμής εκλέγονται στην Aναλυτικά αποτελέσματα στο Δήμο Βόρειας: Τα αναλυτικά αποτελέσματα στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας στα 38 από Αποτελέσματα Εκλογών, Οι Βουλευτές Αρκαδίας: Βουλευτές που μέχρι στιγμής εκλέγονται: Από Ν.Δ.- Μία Εδρα σε Αρκαδία Λυκουρέντζος
Ιστορικά Στοιχεία

Ιστορικά Στοιχεία (14)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

1912-2012

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Ο Βαλκανικός Πόλεμος δεν ήταν πόλεμος κατακτητικός ούτε αποικιοκρατικός. Ήταν πόλεμος απελευθερωτικός. Τον έκαναν οι Βαλκάνιοι σύμμαχοι, Ελλάδα – Σερβία – Μαυροβούνιο και Βουλγαρία, εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με στόχο την απελευθέρωση των αλύτρωτων και υπόδουλων λαών τους, οι οποίοι στέναζαν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. Έτσι όλοι μαζί ενωμένοι πέτυχαν το ακατόρθωτο. Θυμηθείτε την ήττα της Ελλάδας στην ατυχή μάχη στο Δομοκό, όπου οι Έλληνες ήταν μόνοι τους.

Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος άρχισε τον Οκτώβρη του 1912 και τελείωσε τον Μάρτη του 1913. Ήταν ένας πόλεμος - αστραπή, αποφασιστικός και έντονα ανταγωνιστικός μεταξύ των συμμάχων κρατών. Απαίτησε μεγάλες θυσίες και απώλειες, ήταν όμως νικηφόρος γιατί οι Τούρκοι απώλεσαν το Ευρωπαικό ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας τους με εξαίρεση την Ανατολική Θράκη. Εκεί οι μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία, Γερμανία και Αυστροουγγαρία) δεν τόλμησαν να παρέμβουν για δικούς τους λόγους αν και έτσι προστάτευαν την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας. Αυτές άλλωστε καθόρισαν τα νέα σύνορα στις 15 Αυγούστου του 1913 με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου, σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα και όχι με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Αξίζει να αναφερθεί ένα παράδειγμα για να καταφανεί η αδικία που συντελέστηκε από τις μεγάλες δυνάμεις: Ενώ η Βόρεια Ήπειρος απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό και η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Έλληνες, δεν προσαρτήθηκε στην Ελλάδα, αλλά με απαίτηση της Ιταλίας και της Αυστρίας, εντάχθηκε σαν αυτόνομη περιοχή στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος για το οποίο οι Αλβανοί δεν πολέμησαν καθόλου. (Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, 1914). Έκτοτε ακολούθησαν δύο ακόμη απελευθερώσεις της Βόρειας Ηπείρου – 1920 και Ελληνοϊταλικός Πόλεμος στην Αλβανία 1940-41 – αλλά οι Έλληνες πολιτικοί δεν κατόρθωσαν να πείσουν τους συμμάχους για ενσωμάτωση της Βορείου Ηπείρου στη Μητέρα Ελλάδα.

Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος έγινε τον Ιούνιο – Ιούλιο του 1913 ανάμεσα στους Βούλγαρους και την συμμαχία Ελλήνων και Σέρβων. Η Βουλγαρία στόχευε στην απόκτηση περισσότερων εδαφών σε βάρος των Ελλήνων και των Σέρβων. Όμως οι Βούλγαροι ηττήθηκαν παταγωδώς (Δοϊράνη, Κιλκίς, Λαχανά, Στενά Κρέσνα).

 

Ο ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Οι Έλληνες πολέμησαν - χάρη στο υψηλό φρόνημα που τους διακατείχε -με αποφασιστικότητα και ηρωϊσμό, με γενναιότητα και θέληση, αψηφώντας την ζωή τους. Απελευθέρωσαν την Ήπειρο και την Μακεδονία, τα Γιάννενα και την Θεσσαλονίκη. Η Ελλάδα διπλασιάστηκε σε έκταση και ο πληθυσμός από τα 2.800.000 έφτασε τα 5.000.000. Πρώτη φορά μετά την δημιουργία του ελληνικού κράτους συνέβη κάτι τέτοιο, παρότι ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων δεν άφησε την Ελλάδα να επεκτείνει τα όριά της γιατί καιροφυλακτούσαν προκειμένου να επωφεληθούν τα μέγιστα από την επικείμενη κατάρρευση του «μεγάλου ασθενούς», της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Οι συγγραφείς εξύμνησαν τους Βαλκανικούς πολέμους και οι ποιητές εμπνεύστηκαν από αυτούς. Αφιέρωσαν ωραία ποιήματα στην μεγάλη επιτυχία. Ένα από αυτά τα ποιήματα είναι του Αριστομένη Προβελέγγιου που είναι αφιερωμένο στον Στρατό μας. Οι δύο πρώτες στροφές είναι οι ακόλουθες:

 

Στο Στρατό μας

 

Άφησες κάθε χώρα μακρινή και κάθε γη

που της ζωής ο πόλεμος σ’ εκράτει

και πάνω στων ωκεανών τα πλάτη

έτρεξες στης Πατρίδας την κραυγή.

 

Ήρθες από την Ρούμελη και το Μωριά

μέσ’ από τα λαγκάδια σου τ’ αγαπημένα

ήρθες απ’ τα νησιά τα μυροβολημένα

που λούζονται στο κύμα του Βοριά.

 

Η πρώτη στροφή αναφέρεται στους χιλιάδες Έλληνες ξενιτεμένους, κληρωτούς και έφεδρους οι οποίοι βρίσκονταν στην Αμερική με την κήρυξη του πολέμου και έτρεξαν στην φωνή της πατρίδας και κατετάγησαν στα στρατολογικά γραφεία. Ήταν περίπου 45.000. Η δεύτερη στροφή αναφέρεται στην προσέλευση κληρωτών και εφέδρων από όλη την Επικράτεια, η οποία τότε έφτανε μέχρι την Θεσσαλία και τις Κυκλάδες. Η χώρα είχε τότε ερημώσει από τον ανδρικό πληθυσμό γιατί κατά χιλιάδες είχαν μεταναστεύσει την προηγούμενη δεκαετία, στην Αμερική κυρίως. Μαζί με τους χιλιάδες

που ήρθαν να καταταγούν, από τα ξένα ήταν και 48 Βερβενιώτες ηλικίας 20 έως 30 ετών, προερχόμενοι από την Αμερική. Ο Νικόλαος Γ. Κασκαμπάς (Τσάρλεστος), με την ισχυρή μνήμη που τον διέκρινε, κατέγραψε το 1986 τα ονόματα όλων αυτών που ανταποκρίθηκαν στην φωνή της Πατρίδας. Είχε μάλιστα δύο αδέλφια τον Πάνο (Μπαταρόλα) και τον Ζαχαρία, ο οποίος έπεσε για την πατρίδα στην μάχη του Λαχανά.

 

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΩΝ ΒΕΡΒΕΝΙΩΤΩΝ

ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

 

Βραχιόλας Γεώργιος Πετ.

Βραχιόλας Στυλιανός Πετ.

Βελισάρης Ανδρέας Κ.

Γαλάνης Ιωάννης Κ.

Γαλανης Ηλίας Γ.

Γαλάνης Ιωάννης Β.

Γκαύρος Χρήστος Ν. *1

Γκαύρος Κ. Π.

Γκατζιώρης Α.Δ.

Γκατζιώρης Παντ. Δ.

Διαμαντόγιαννης Γ. Δ.

Διαμαντόγιαννης Φ. Δ. *2

Κασκαμπάς Π. Γ.

Κασκαμπάς Ζαχαρίας Γ. *3

Κασκαμπάς Κ. Ν.

Καραμπάτσος Κ. Δ.

Κούβαλης Θεοφάνης Π.

Κούβαλης Δ. Π.

Κούβαλης Ιωάννης Χαρ.

Κούβαλης Κ. Ν.

Κούβαλης Παν. Αθ.

Κούβαλης Ιωάν. Δ.

Λιλής Νικ. Γ.

Λιλής Παν. Αθ.

Μπούζιος Δημ. Γ.

Μπούζιος Δημ. Θ. *4

Μουρλούκος Γ.Δ.

Μουγγόγιαννης Ν.Κ.

Οικονόμου Γ. Π.

Παπαϊωάννου Κ.Ι

Πάπαλος Ιωάν. Δ.

Ρέστος Στυλ. Π.

Σταθόπουλος Ν. Γ.

Σιδέρης Βασ. Η. *5

Σουρραπάς Βασ. Χαρ.

Τακλής Παν. Ι.

Τσιούλος Κ. Πετ.

Τσιούλος Ν. Παρ.

Τυροβολάς Παν. Γ.

Τυροβολάς Κ. Γ.

Τυροβολάς Παν. Δ.

Τυροβολάς Ηλ. Γ.

Τσέλικας Στυλ. Κ.

Τσακίρης Δημ. Χρ.

Τσακίρης Ιωάν. Χρ.

Χασάπης Παν. Γ.

Χασάπης Παν. Π.

Φυλάρετος Διον. Ι.

Κεντρική Πλατεία Βερβένων με το Ηρώο των Πεσόντων

(* Έπεσαν για την πατρίδα. 1, 2 στην μάχη του Κιλκίς, 3 στη μάχη του Λαχανά και 4, 5 σε άλλες μάχες)

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Στο κέντρο της πλατείας του χωριού στα Βέρβενα είναι στημένο από την Αδελφότητα Βερβένων το «Ηρώον» - το μνημείο των πεσόντων. Στην μία πλευρά του είναι χαραγμένα τα ονόματα των φονευθέντων στους  Βαλκανικούς πολέμους. Αντιγράφω όπως έχουν χαραχθεί στη στήλη:

 

ΟΥΤΟΙ

ΟΙ ΒΕΡΒΕΝΙΩΤΑΙ

ΑΠΕΘΑΝΟΝ

ΕΝ ΠΟΛΕΜΩ

1912 – 1920

 

Γ. Α. ΜΠΟΥΖΙΟΣ

Ι. Η. ΣΙΔΕΡΗΣ

Ζ. Γ. ΚΑΣΚΑΜΠΑΣ

Χ. Ν. ΓΚΑΥΡΟΣ

Φ.Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Β. Η. ΣΙΔΕΡΗΣ

Ν. Ν. ΠΑΠΑΛΟΣ

Σ. Δ. ΠΑΠΑΛΟΣ

Κ. Ι. ΚΟΥΒΑΛΗΣ

Δ. Θ. ΜΠΟΥΖΙΟΣ

Α. Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Κ. Δ. ΜΑΝΣΟΛΑΣ

Π. Η. ΜΠΡΑΖΙΑΝΟΣ

Ν. Α. ΤΣΙΟΥΛΟΣ

Η. Ν. ΘΕΟΔΩΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

Ένας ύμνος που τραγουδιέται από τα παιδιά του δημοτικού σχολείου στις Εθνικές Γιορτές είναι:

 

Δόξα στους ήρωές μας

τιμή κι αθανασία

και τ’ όνομά τους γράφθηκε

σε πλάκα αιωνία.

Μαρία Παπαϊωάννου

 

Στο Μνημείο αυτό των πεσόντων είναι η αιώνια πλάκα που έχουν χαραχθεί τα ονόματά τους και υπενθυμίζει στις επερχόμενες γενιές και τους διαβάτες το απόφθεγμα του Σιμωνίδη του Κείου:

 

«Ω Ξειν, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων

ρήμασι πειθόμενοι»

(Και εσύ διαβάτη που περνάς σύρε να πείς στην Σπάρτη πως είμαστε θαμμένοι εδώ, πιστοί στο θέλημά της)

 

Αυτό το αφιέρωμα είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στους ηρωϊκούς νεκρούς που έπεσαν για την Πατρίδα και στα αθώα ανθρώπινα θύματα του πολέμου.

Από την συλλογική μνήμη. 

Σταύρος Τσακίρης 

 

 

το 1ο Τυπογραφείο στα Βέρβενα το έφερε ο Υψηλάντης από την Τεργέστη

"ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ ΣΤΑ ΒΕΡΒΑΙΝΑ"

"Πολεμούμε τον Τύραννο και ΟΧΙ τους Τούρκους"  

του Γ.Αν Τακλή

Γ.Αν Τακλής : "Το Εθνικό Τυπογραφείο στα Βέρβενα"

Σε άρθρο τοπικής εφημερίδας αναφέρθηκε η "κάσα" που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, όταν στις 19 Ιουνίου 1821 εκφορτώθηκε από το πλοίο που αγκυροβόλησε στο Παρ.Αστρος και έφερνε τον Δημ.Υψηλάντη. 

Αργότερα διευκρινίστηκε ότι επρόκειτο γιά το τυπογραφείο που εγκαταστάθηκε αρκετό καιρό και στα Βερβενα γιά τις ανάγκες του αγώνα. Σχετικά θα ήθελα να προσθέσω:

Στην Καλαμάτα "έτει α' της Ελεύθεριας (1821)" λειτουργούσε εκεί η "Εθνική τυπογραφία"  και εκδόθηκε μάλιστα η πρώτη εφημερίδα στον κυρίως Ελλαδικό χώρο με τον τίτλο "Σάλπιγξ Ελληνική" και χαρατηριστικό επίγραμμα "Εις οίωνος άριστος αμύνεσθαι περί Πάτρης"  ( διαβάστε όλο το πρωτότυπο άρθρο εδώ σε .pdf)

" Η Ελληνική Σάλπιγγα " "Σάλπιγξ Ελληνική " * Η Πρώτη Ελληνική Εθνική Εφημερίδα

( Η"Ελληνική Σάπλιγγα " )

Το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού σε μελέτη - αφιέρωμα στον Κωνσταντινο Τόμπρα αναφέρει την παρουσία στα Βέρβενα του Τυπογραφείου δείτε : "2. Tombras’  activity in Greece"  ( δείτε το εγγραφο του ΙΜΕ και το σχετικό σύνδεσμο  ) από όπου παρουσιάζουμε τη σχετική παράγραφο 

2. Tombras’  activity in Greece

At the same time, Demetrios Ypsilantis brought to Greece from Trieste a small wooden printing apparatus. He was concerned whether he would find in Greece someone skilled enough to operate it. When Tombazis informed Ypsilantis of Tombras being rescued in Psara, he immediately sent a ship to the island to transfer him back. Ypsilantis, Tombras and Nikolaides met after many misfortunes (the three men had tried to meet in Astros, in the first place, and later on in Vervena). The question of finding the suitable place to install the printing apparatus was debated. Finally, the first printing house of the greek state was built in Kalamata inside a mosque. Theoklitos Farmakides was the first editor of the office and among the first printed documents were the newspaper "Elliniki Salpix" and Demetrios Ypsilantis’s pamphlet.

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011 21:43

"Η μάχη Βερβένων και Δολιανών"

Γράφτηκε από τον

18 Μαΐου 1821

Η μάχη Βερβένων και ΔολιανώνΗ μάχη των Βερβένων όπως απεικονίστηκε σε ζωγραφικό πίνακα του Παναγιώτη Ζωγράφου που εικονογράφησε τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη

 

Στις 18 Μαΐου γιορτάζεται η 190η επέτειος της μάχης Βερβένων και Δολιανών, της διπλής μάχης που κατάφερε στους Τούρκους μια από τις πρώτες και συντριπτικότερες ήττες τους, ανοίγοντας τον δρόμο για την Άλωση της Τριπολιτσάς, εδραιώνοντας την μόλις δίμηνη Επανάσταση των Ελλήνων και ανυψώνοντας το αρχικά χαμηλό ηθικό τους.

Με την έναρξη του Αγώνα, προσδιορίστηκε ως κύριος στόχος του η κατάληψη της Τρίπολης, έδρας του διοικητή της Πελοποννήσου και γεωγραφικού και στρατηγικού κέντρου της, που ήταν απαραίτητο για το μέλλον της Επανάστασης να περάσει σύντομα σε ελληνικά χέρια. Με σκοπό τον αποκλεισμό και την κατάληψη της πρωτεύουσας του Μοριά οργανώθηκαν στρατόπεδα σε τέσσερα στρατηγικά σημεία στα βουνά της περιφέρειας του λεκανοπεδίου της (Βαλτέτσι, Χρυσοβίτσι, Πιάνα, Βέρβενα), των οποίων οι θέσεις επιλέχθηκαν από τον Κολοκοτρώνη.

Το πρώτο στρατόπεδο οργανώθηκε ήδη από τις 25 Μαρτίου στο μεσαιωνικό κεφαλοχώρι των Βερβένων, το οποίο, από το υψόμετρο των 1160 μέτρων του, έχει στα πόδια του όλη την πεδιάδα της Τριπολιτσάς, χωρίς να είναι το ίδιο ορατό από αυτήν, και διαθέτει εξαιρετική οπτική επαφή με τα άλλα τρία στρατόπεδα. Πρόκειται για το πρώτο οργανωμένο στρατόπεδο του Αγώνα, το οποίο έμελλε να είναι και νικηφόρο. Στα Βέρβενα, εκτός από τους ντόπιους αγωνιστές υπό τον Κ. Καράμπελα, απόγονο του πολυτραγουδισμένου κλέφτη Θανάση Καράμπελα, συγκεντρώθηκαν οι αγωνιστές από την Κυνουρία υπό τον Αγιοπετρίτη Αναγνώστη Κονδάκη, από την Τεγέα υπό τον Λάμπρο Ριζιώτη, από τη Μάνη και την υπόλοιπη Λακωνία υπό τους Μαυρομιχαλαίους και τον Παν. Γιατράκο. Επικεφαλής του στρατοπέδου, που αριθμούσε περισσότερους από δυόμισι χιλιάδες αγωνιστές, τέθηκαν τρεις επιφανείς επίσκοποι της περιοχής, μυημένοι στη Φιλική Εταιρεία και ενεργοί αγωνιστές, ο Βρεσθένης Θεοδώρητος, ο Έλους Άνθιμος και ο Μελιτίνης Ιωακείμ.

Ο Πασάς της Πελοποννήσου Χουρσίτ, βρισκόταν τότε στα Γιάννενα, πολιορκώντας τον Αλή Πασά. Για να ενισχύσει τη φρουρά της Τριπολιτσάς, στην οποία είχε καταφύγει και πλήθος Τούρκων από την υπόλοιπη Πελοπόννησο, πιεζόμενο από τις πρώτες κινήσεις των Επαναστατών, έστειλε εκεί τον Μουσταφά Μπέη με δύναμη τρεισήμισι χιλιάδων ανδρών. Στις 6 Μαΐου ο Μουσταφά Μπέης δέχεται θριαμβευτική υποδοχή στην Τριπολιτσά. Πρώτο μέλημά του είναι να διαλύσει τα ελληνικά στρατόπεδα.

Αρχίζει από το Βαλτέτσι στις 12 Μαΐου, με τη συμμετοχή 800 πολεμιστών που έσπευσαν εκεί από το στρατόπεδο Βερβένων. Η μάχη εκεί κράτησε είκοσι τρεις ώρες. Ο Κολοκοτρώνης θριάμβευσε. Οι Τούρκοι κατατροπώθηκαν και επέστρεψαν με μεγάλες απώλειες στην Τριπολιτσά. Ανασυγκροτήθηκαν σύντομα και έθεσαν σε εφαρμογή την επιχείρηση διάλυσης του στρατοπέδου των Βερβένων, που θα τους άνοιγε το δρόμο για τον Μυστρά και από κει για τη Μεσσηνία.

Έτσι, στις 18 Μαΐου με δύναμη οκτώ έως δέκα χιλιάδων πολεμιστών και με δύο κανόνια, οι Τούρκοι βγαίνουν νύχτα από την Τρίπολη εναντίον του στρατοπέδου των Βερβένων. Στις Ρίζες, το τελευταίο χωριό του τεγεατικού κάμπου, πριν ανηφορίσουν, χωρίστηκαν σε τρία τμήματα. Το πρώτο κατευθύνθηκε προς τα Βέρβενα από την βραχώδη, κοφτή πλαγιά της Μαρμαριάς. Το δεύτερο, στο οποίο βρισκόταν η διοίκηση, με τον Μουσταφά Μπέη και τα κανόνια, κατευθύνθηκε προς τα Δολιανά, ώστε να ξεκαθαρίσει το χωριό από τη μικρή δύναμη αγωνιστών που βρισκόταν εκεί, ως προφυλακή του στρατοπέδου των Βερβένων, και στη συνέχεια να ενωθεί με το πρώτο τμήμα στα Βέρβενα. Το τρίτο κατευθύνθηκε προς το Δραγούνι (ανατολικά των Βερβένων και των Δολιανών) με σκοπό να διαλύσει τη φρουρά εκατό περίπου ανδρών που βρισκόταν εκεί και να συνεχίσει και αυτό προς τα Βέρβενα.

Αυτό το τελευταίο τμήμα, έκαμψε την αντίσταση των Ελλήνων στο Δραγούνι, σκοτώνοντας τον οπλαρχηγό Δ. Διγενή από τον Άγιο Ιωάννη και προχώρησε προς τα Βέρβενα. Για το δεύτερο τμήμα τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν τόσο ομαλά. Συνέβη εκείνη την ημέρα να βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τα Δολιανά ο Νικηταράς. Είχε διανυκτερεύσει την προηγούμενη στο χωριό με εκατόν πενήντα άνδρες και το πρωί είχε αναχωρήσει κατευθυνόμενος προς το Άργος για την οργάνωση της πολιορκίας του Ναυπλίου. Βλέποντας από τα Δολιανά την τούρκικη δύναμη να πλησιάζει, οι κάτοικοι τρομαγμένοι τον κάλεσαν να γυρίσει πίσω. Αυτός έσπευσε και οχυρώθηκε με τους άνδρες του και με άλλους εκατόν πενήντα Δολιανίτες σε δεκατρία από τα σπίτια του χωριού. Οι πεντακόσιοι άνδρες που, μη γνωρίζοντας ακόμη τον κίνδυνο για το στρατόπεδο, ξεκίνησαν από τα Βέρβενα για να τους βοηθήσουν, όταν, προχωρώντας, βρέθηκαν μπροστά στο τμήμα του τούρκικου στρατού που ανέβαινε στα Βέρβενα, επέστρεψαν και οχυρώθηκαν στην άκρη του χωριού. Από το πρωί μέχρι τη δύση του ηλίου οι Τούρκοι πολιορκούσαν τους άνδρες του Νικηταρά οι οποίοι αμύνονταν, αλλά αποτέλεσμα δεν υπήρχε.

Οι Τούρκοι επιτίθενται ορμητικά να καταλάβουν τα Βέρβενα, αλλά οι υπερασπιστές του στρατοπέδου, οχυρωμένοι μέσα στα πετρόχτιστα σπίτια, τους πύργους του χωριού, αλλά και τα ταμπούρια που είχαν κατασκευάσει στην περιφέρειά του, προβάλλουν σθεναρή αντίσταση και αναγκάζουν τους εχθρούς να αποσυρθούν στα βορειοανατολικά στο ύψωμα του Λούβρου, όπου και τοποθετούν μπαϊραχτάρη.

 Βλέποντας το τούρκικο μπαϊράκι πάνω από το χωριό, οι Έλληνες μουδιάζουν, αλλά ένας ηρωικός Μανιάτης, καταφέρνει να εξοντώσει τον μπαϊραχτάρη, καθώς και έναν δεύτερο που αμέσως έβαλαν οι Τούρκοι στη θέση του. Η αποτυχία των Τούρκων να στήσουν τη σημαία τους στο βράχο προκάλεσε τρόμο στο στρατό τους και έδωσε νέα ορμή στο ελληνικό στρατόπεδο.

Οι αγωνιστές, αλλά και οι άμαχοι του χωριού εφορμούν εναντίον του εχθρού, τρέποντάς τον με πολλές απώλειες σε φυγή προς την κατεύθυνση των Δολιανών, όπου βρισκόταν η διοίκησή του. Οι Έλληνες τους καταδιώκουν και ανταλλάσσονται πυρά μέχρι τη δύση του ηλίου. Ο εχθρικός στρατός ανθίσταται για τελευταία φορά έξω από τα Δολιανά, αλλά δέχεται νέα επίθεση και τρέπεται σε άτακτη φυγή προς την Τρίπολη. Ο Μουσταφά Μπέης, που πολιορκεί τον Νικηταρά μέσα στα Δολιανά, βλέποντας τα διαδραματιζόμενα έξω από το χωριό, δίνει εντολή υποχώρησης. Οι Τούρκοι εγκαταλείπουν τις θέσεις τους και φεύγουν για να σωθούν προς την κατεύθυνση της Τρίπολης. Τότε ο Νικηταράς και οι άνδρες του βγαίνουν από τα σπίτια και καταδιώκουν με μένος τους Τούρκους, προκαλώντας τους σημαντικές απώλειες. Ο Κολοκοτρώνης αναφέρει στα απομνημονεύματά του: «Το ορδί των Βερβένων τους επήρε από κοντά. Αφού εζύγωσαν κοντά εις τα Δολιανά ετσάκισαν και οι Τούρκοι οπού πολιορκούσαν τον Νικήτα, και έτσι εβγήκε ο Νικήτας με τους ανθρώπους του, και τους εκατέβασαν έως τον κάμπον κυνηγώντας».

Στην καταδίωξη αυτή ο Νικηταράς έδειξε για πρώτη φορά την μεγάλη πολεμική του ικανότητα, σκοτώνοντας τόσους εχθρούς, ώστε πήρε έκτοτε το προσωνύμιο Τουρκοφάγος. Οι Τούρκοι φεύγουν πανικόβλητοι και η ομάδα του γενναίου (παρά το όνομά του) Βερβενιώτη μικροκαπετάνιου Αναστάση Κατουριάρη, τους κυριεύει τα κανόνια. Η ραγδαία βροχή που ξέσπασε και το σκοτάδι της νύχτας δεν έδωσαν στους Έλληνες τη δυνατότητα να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερες απώλειες στον εχθρό. Ο Φωτάκος γράφει: «Μετά δέ την μάχην ενύκτωσε και η βροχή ήτο πολλή, και έπειτα εγένετο σκότος ψηλαφητόν. Ήτο η κατάρα του προφήτου Δαβίδ λέγοντος ‘η οδός αυτών σκότος και ολίσθημα’, ο δέ Ελληνικός Άγγελος, ο φόβος, τους κατεδίωκεν....Αν είχαν οι Έλληνες μίαν ώραν ακόμη ημέραν ήθελαν τους κατασφάξει όλους»!

Ο Φωτάκος συνοψίζει τη σημασία της μάχης: «...έλαβαν οι Έλληνες τόλμην μεγάλην να μην φοβούνται πλέον τους Τούρκους και άρχισαν να ερωτούν πού είναι οι Τούρκοι, όχι σαν πρώτα ότε έλεγαν, έρχονται οι Τούρκοι και έφευγαν». Και ο Κολοκοτρώνης τονίζει: «...και έτσι εμούδιασαν οι Τούρκοι και δεν εβγήκαν άλλη φορά διά εκστρατείαν». Η ανάμνηση της μάχης είναι έντονη στα δύο χωριά, που ζουν στους ιστορικούς χώρους, ανάμεσα στα ταμπούρια, τους πύργους και τα ιστορικά σπίτια, όπου κατοίκησαν και οχυρώθηκαν οι αγωνιστές. Στην πλαγιά των Βερβένων, όπου έγινε η μάχη, βρίσκει κανείς ακόμη βόλια και κατά χρονικά διαστήματα οι κάτοικοι των δύο χωριών πάνδημα συμμετέχουν σε αναπαραστάσεις των ιστορικών γεγονότων, ζωντανεύοντάς τα πανηγυρικά.

 

Παναγιώτης Β. Φάκλαρης

 

«ΔΗΜΟΣ ΒΕΡΒΑΙΝΩΝ»

Ιστορικά στοιχεία

(Το όνομα του Δήμου στενά συνδεδεμένο με τη νεότερη ιστορία και λαογραφία, προήλθε από την κωμόπολη Βέρβαινα.

1. ΕΜΒΛΗΜΑ (Σφραγίδα)

Η αρχική σφραγίδα του Δήμου ήταν κυκλική, χωρίς έμβλημα. Το δημοτικό συμβούλιο πρότεινε ως έμβλημα «...τη Δήμητρα, διότι ο δήμος είναι το πλείστον γεωργικός..(1)».

Ο αρχαιολόγος Π. Ευστρατιάδης απέρριψε την εισήγηση του δημοτικού συμβουλίου και πρότεινε (2) να τεθεί το εικονιζόμενο έμβλημα Η προτεινόμενη σφραγίδα γιά τον Δήμο Βερβένων από τον αρχαιολόγο Π.Ευστρατιάδη 1871που καθορίσθηκε με το Β.Δ. της 16ης Μαΐου 1871 {ΦΕΚ 43/σελ. 303) "... (ίνα) η σφραγίς του δήμου Βερβαίνων φέρη ως έμβλημα εν τω μέσω μεν "τρεις πύργους" γύρωθεν δε τας λέξεις «δήμος Βερβαίνων…»

Το έμβλημα προήλθε από το ιστορικό γεγονός που αναφέρεται στην ιστορία του Τρικούπη (3).

2. ΣΧΗΜΑΤΊΣΜΟΣ -ΣΥΣΤΑΣΗ -ΕΞΕΛΙΞΗ

Ο δήμος Βερβαίνων σχηματίσθηκε με το Β.Δ, της 9ης (21) Νοεμβρίου 1Θ34 (ΦΕΚ 16/1835) "Περί του σχηματισμού των δήμων τον νομού Αρκαδίας, ως δήμος της επαρχίας Κυνουρίας". Κατατάχθηκε στη Γ’ τάξη με πληθυσμό 1577 κατοίκους και έδρα τα Βέρβαινα. Ο δημότης ονομάσθηκε Βερβαινεύς...............Σύμφωνα με το Β.Δ. ο ανασχηματισμός έγινε διότι "... η κατά το από 27 Νοεμβρίου (9 Δεκεμβρίου) 1840 Ημέτερον Διάταγμα γενομένη συγχώνευσης των δήμων Δολιανών και Βερβαίνων δεν επέφερε το αποτέλεσμα το οποίο προέθετο..." περισσότερα στο .pdf (0,154 Mb)

Γ. Αν. Τακλής
(Συν/χος Εκπαιδευτικός)

 

( Σημείωση από Vervena.Net: Ευχαριστούμε τον Γ.Τακλή γιά την αποστολή. Το Αρθρο δημοσιεύθηκε κατά προτεραιότητα λόγω της επικαιρότητάς του, εν οψει των επερχόμενων δημοτικών εκλογών προς γνώση..Θα ακολουθήσουν και άλλα αρθρα σχετικά με την επικαιρότητα. )

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ   ΕΓΓΡΑΦΑ
του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ   ΦΑΚΛΑΡΗ
Πανεπιστημίου  θεσσαλονίκης
ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΑ ΤΟΝ ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΑΘΑΝ. ΔΙΑΚΟΥ

( Ρόλος του Βερβενιώτη αγωνιστή Παν.Σκόρδη)


Ελάχιστες και συγκεχυμένες ήταν οι πληροφορίες, που είχαμε μέχρι τώρα, σχετικά με την τύχη του σώματος του μάρτυρα της ελευθερίας Αθανασίου Διάκου. Σύμφωνα με μια άποψη, επειδή το καρφωμένο στη σούβλα σώμα του Διάκου και τα κομμένα κεφάλια των συμπολεμιστών .του, τα οποία είχαν τοποθετηθεί πάνω στην κοπριά ολόγυρα απ' το Διάκο, είχαν αρχίσει να μυρίζουν, αφού ήταν εκτεθειμένα για έξι μέρες, οι Τούρκοι αγγάρεψαν τους Λαμιώτες Κεφάλα και Φαρα-δήμο να ρίξουν το πτώμα του Διάκου και τα κομμένα κεφάλια στο διπλανό ρέμα (Σκατόρεμα) και να τα σκεπάσουν με κοπριές1. Σύμφωνα με μία παράδοση, την οποία παραθέτει ο Λάππας (ό. π. 150 κ.ε.) , το πτώμα του Διάκου το ξέχωσε την άλλη νύχτα κάποιος Έλληνας Λαμιώτης, το έπλυνε, το σαβάνωσε και το έθαψε έξω από κάποιο ερημοκκλήσι στη Λαμία. Όμως, σύμφωνα με τα γραφόμενα του θ. Λάσκαρη, «ότε η Ελλάς έγινεν ελεύθερον βασίλειον το μέρος ηρευνήθη,. αλλ' ουδέν ίχνος ανευρέθη»2. Ο Λάππας (ό. π. 151) πιστεύει ότι η ταφή έγινε στο Σκατόρεμα κι ότι τα οστά του Διάκου χάθηκαν για πάντα.
Στο παραπάνω πρόβλημα ρίχνει αρκετό φως ένα έγγραφο του αγωνιστή Παναγιώτη Σκόρδη απ' τη Βέρβενα της Αρκαδίας3. (περισσότερα στο .pdf αρχείο)

Σημείωση από Vervena.Net:  Θα ακολουθήσουν σε ειδική κατηγορία και άλλες αναφορές γιά τον Σκόρδη καθώς και γιά άλλους αγωνιστές και πρωταγωνιστές της ιστορίας των Βερβένων!

Παρασκευή, 07 Μαΐου 2010 10:35

Μιά Εικόνα * Χίλες Λέξεις

Γράφτηκε από

Λένε ότι: "Μία εικόνα είναι 1000 λέξεις!"

Στην περίπτωση μας * της ΕΛΛΑΔΑΣ μας * ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ!!!

 

 

 

 

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010 17:44

1821: Ιστορικές νίκες-Μάχη των Βερβένων

Γράφτηκε από

Η επανάσταση του 1821
Στο άκουσμα της επανάστασης, η νότια περιοχή του Πάρνωνα έστειλε στρατό για να πολιορκήσει τη Μονεμβασιά. Τα βόρεια χωριά συγκεντρώθηκαν προς τα Βέρβαινα για να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη επίθεση στην Τριπολιτσά (σημερινή Τρίπολη). Τα Βέρβαινα επιλέχθηκαν λόγω της προνομιακής θέσης τους και της φυσικής οχύρωσής του. Επιπλέον, ήταν χτισμένα κοντά σε σημαντικά περάσματα και είχαν θέα στον κάμπο της Τριπολιτσάς. Έτσι, συγκέντρωσαν δυνάμεις κι από την Κυνουρία και την Τεγέα, καθώς και από άλλες περιοχές.

1821: Ιστορικές νίκες
Στις 18 Μαΐου του 1821, ούτε δυο μήνες μετά την έναρξη της επανάστασης, οι Τούρκοι έστειλαν τρία

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010 17:35

Συμβολή Μακρυγιάννη στην Επανάσταση

Γράφτηκε από

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


1797 κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους της Δημοκρατίας

1797 Γεννιέται στο Αβορίτι της Δωρίδας ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

1803

1811

Ο Αλής καταλαμβάνει το Σούλι

Μεταβαίνει στην Άρτα, ως επιστάτης στην οικογένεια του συμπατριώτη του Αθαν. Λιδορίκη.

1814

1815

Συνέδριο Βιέννης. Φιλική εταιρία

Αρχίζει εμπορική δραστηριότητα, απ΄ την οποία αποκτά ικανή περιουσία.

1821

1820

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο. Επανάσταση στην Πελοπόννησο και στα Νησιά. Απαγχονισμός Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄. Μάχη Αλαμάνας, θάνατος Διάκου. Μάχη στο χάνι της Γραβιάς. Μάχη στο Βαλτέτσι. Συνέλευση Καλτετζών. Μάχη στο Δραγατσάνι. Άφιξη Δημ. Υψηλάντη στα Βέρβενα. Άφιξη Αλεξ. Μαυροκορδάτου στο Μεσολόγγι. Άλωση Τριπολιτσάς.

Μυείται στη Φιλική Εταρία 1821 Μπαίνει στην επανάσταση

1822

1823

Α΄ Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, στην Επίδαυρο. Σφαγή της Χίου. Μάχη Πέτα. Καταστροφή Δράμαλη.

Μετά από αίτημα των Αθηναίων, αναλαμβάνει Πολιτάρχης στην πόλη με ευρεία αστυνομικά καθήκοντα.

1823.

 

Ο Βύρων στο Μεσολόγγι

 

1824

1824

Α΄ εμφύλιος και Β΄ εμφύλιος Πόλεμος. Καταστροφή των Ψαρών.

Λαμβάνει μέρος στον εμφύλιο πόλεμο με την πλευρά των Κυβερνητικών. Περί το τέλος του χρόνου παίρνει το αξίωμα του στρατηγού.

   

1825

1825

Φυλάκιση Θ. Κολοκοτρώνη. Ο Ιμπραήμ στη Πελοπόννησο. Μάχη στο Μανιάκι.

Οχυρώνει την περιοχή των Μύλων και κερδίζει πολύτιμη νίκη εναντίον του Ιμπραήμ. Μεταβαίνει στην Αθήνα όπου παντρεύεται την κόρη του Γ. Σκουζέ.

1826

 

Έξοδος Μεσολογγίου. Πολιορκία Ακρόπολης.

 

1827

1828

Εκλογή Καποδίστρια. Μάχη και καταστροφή στο Φάληρο. Παράδοση Ακρόπολης. Ναυμαχία Ναυαρίνου.

Διορίζεται από τον Καποδίστρια διοικητής Πελοποννήσου.

1829

 

Τέλος του Αγώνα. Ανεξαρτησία.

1833

1831

 

Δολοφονία Καποδίστρια.

 

1833

 

Άφιξη Όθωνα στο Ναύπλιο.

 

1834

1836

Οι Τούρκοι εγκαταλείπουν την Ακρόπολη. Η Αθήνα πρωτεύουσα.

Αναθέτει στον Π. Ζωγράφο την φιλοτέχνηση πινάκων με θέματα από την Επανάσταση.

 

1843

1843 Επανάσταση 3ης Σεπτεμβρίου και παραχώρηση Συντάγματος. Συνταγματική Μοναρχία.

«Πατήρ και γεννήτωρ» της Επαναστάσεως της 3ης Σεπτεμβρίου. λαμβάνει μέρος στη λαϊκή εκείνη εξέγερση και συμβάλλει τα μέγιστα στην παραχώρηση Συντάγματος.

 

1845 Έρχεται σε ρήξη με την Κυβέρνηση Κωλέττη. Δολοφονική απόπειρα εναντίον του.

 

1852 Κατηγορείται για συνομωσία κατά της ζωής του Όθωνα και φυλακίζεται στις φυλακές του Μεντρεσέ.

 

1853

 

Καταδικάζεται σε θάνατο αλλά ο Όθωνας μετατρέπει την ποινή του σε ισόβια.

1862 Επανάσταση στην Αθήνα. Έξωση Όθωνα. Εθνοσυνέλευση.

1854

 

Μετά από κυβερνητική αλλαγή, αποφυλακίζεται.

1863 Εκλογή Γεωργίου Α΄. Συνταγματική Βασιλεία.

1862

 

Ο γιος του Όθων Μακρυγιάννης, στις 10 Οκτωβρίου, του προσφέρει το χρυσό στέμμα του θρυμματισμένου θρόνου, ενώ ταυτόχρονα ο λαός τον αποθεώνει, μεταφέροντάς τον θριαμβευτικά στους δρόμους της επαναστατημένης πρωτεύουσας. Με διάταγμα παίρνει το βαθμό του υποστράτηγου.

1864

1864

Ψήφιση Συντάγματος. Ένωση Επτανήσου. Θάνατος στρατηγού Μακρυγιάννη.

Προβιβάζεται σε αντιστράτηγο. Εκλέγεται στην Εθνοσυνέλευση, πληρεξούσιος Αττικής. Στις 27 Απριλίου αφήνει την τελευταία του πνοή.

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010 17:32

Στιγμές Αγώνα - Βαλτέτσι

Γράφτηκε από

Κατά Κολοκοτρώνην, οι Τούρκικες δυνάμεις κατά Βαλτετσίου ανήρχοντο εις 7.500 – 8.000 πεζούς και 2.000 ιππείς. Το οχυρό του Βαλτετσίου είχε πλήρη οργάνωσι, με κτιστά ταμπούρια. Οι 5 κλειστοί προμαχώνες περιέλαβαν 750 πολεμιστάς. Σπίτια, εκκλησία, γύρω λίθοι, το χωματοβούνι κατέστησαν οχυρά με 850 αμυνομένους. Οι Τούρκοι επίστευαν ότι οι ολιγάριθμοι έναντι απειράριθμων θα υποχωρήσουν. Αντιστοίχως οι Έλληνες επίστευαν ότι οι Τούρκοι θ' απελπισθούν και θα φύγουν.

Τίποτε δεν συνέβη απ' αυτά. Η μάχη άρχισε πρωί – νύκτα στις 12 Μαΐου, υπήρξε κρατερά και διεξήγετο όλην την ημέραν με πείσμα. Και δεν εσταμάτησε την νύκτα, απεναντίας συνεχίσθη και την επομένη. Ευτύχημα υπήρξε ότι έφθασαν εγκαίρως ενισχύσεις Κολοκοτρώνη – Πλαπούτα, άνοιξαν δεύτερο μέτωπο και επήραν τις πλάτες του εχθρού. Το μεσονύκτιον ο Κολοκοτρώνης εμπήκε στο χωριό, έφερε τρόφιμα και πολεμοφόδια, ενίσχυσε το ηθικόν των αμυνομένων. Υπέρ του πολέμου ειργάζοντο τ' άστρα και η σελήνη 22 ημερών. Αλλ' εκινήθησαν υπέρ των Ελλήνων πρίν ξημερώση και ενισχύσεις από το Στρατόπεδο Βερβένων με 700 άνδρες Μαυρομιχαλαίων και Γιατράκου.

 

(Απόσπασμα από την Κλασσική Ταινία "Παπαφλέσσας" - Μάχη στο Μανιάκη)



Εκράτησε η μάχη επί 4 ώρες της 13ης Μαΐου, όταν έρχισε η κάμψις των Τούρκων, η οποία δεν άργησε να μεταβληθή σε άτακτη φυγή. Αναγκάσθηκαν οι Τούρκοι διωκόμενοι μέχρι το απόγευμα στην πεδιάδα να πετούν στον δρόμο πολύτιμα αντικείμενα, όπλα με χρυσές και ασημένιες λαβές, ώστε ν' αναχαιτίζουν την καταξίωξι, στην οποίαν όμως είχον λάβει μέρος πολλοί από διάφορες κατευθύνσεις.

Η Τούρκικη δύναμις στην Τριπολιτσά περιελάμβανε και σκληρούς πολεμιστάς, όπως οι Μπουρδουνιώτες και Μυστριώτες Τούρκοι και οι Αλβανοί. Με την αποτυχία στο Βαλτέτσι εξεδηλώθη νέα επιχείρησις εναντίον του Στρατοπέδου των Βερβένων, με δύναμι πεζών και ιππέων 6.000 στις 18 Μαΐου. Οι τρείς κολώνες προσέβαλαν από διάφορα σημεία Δολιανά και Βέρβενα, με συγκεκριμένο σχέδιο. Διεξήχθη μάχη μέχρι τις απογευματινές ώρες στα Δολιανά, όπου με τον φόνο του αρχιπυροβολητού αχρηστεύθησαν τα εχθρικά κανόνια. Εξ' άλλου στην μεταφορά του πολέμου και στα Βέρβενα, τους αγωνιζόμενους στους πυργοειδείς προμαχώνες εβοήθησαν δύο γενναίοι, που εξόντωσαν δύο διαδοχικώς σημαιοφόρους του εχθρού και τούτο εδημιούργησε πανικόν στον εχθρό και άρχισε να υποχωρή. Έτσι προσετέθη νέα και διπλή νίκη των Ελληνικών όπλων. Ο Κολοκοτρώνης έστειλε στον Κεχαγιάμπεη Επιστολή 18 Μαΐου να παραδώση τα όπλα, γιατί οι Έλληνες δεν θα υποχωρήσουν. "

 

Please publish modules in offcanvas position.